اول:
سال 89 با خودش یک هجرت ابدی به همراه داشت، هجرتی که نگاهم رو جریان زندگی رو تغییر داد.. بیاد عموی با سخاوتم که تا ابد چشمه محبت بی دریغیش در دلم می جوشه..
دوم:
به احترام رقص شادمانه شکوفه های مست
و بهاری که عاشقانه طراوتش ستودنیست
آغوش می گشایم رو به سوی آغازی دوباره…
24-12-89
روحش شاد…یادش پایدار
توسط: پریا در آوریل 5, 2011
در 8:35 ق.ظ.
خدا رحمتشون کنه
توسط: نرگس در نوامبر 25, 2011
در 6:41 ب.ظ.