نگاشته شده توسط: abgirsafee | اکتبر 16, 2010

بازمانده روشنی

آوار آسمان بر سینه ات

و دمی ناامید از بازدم..

زخمی که مکرر است

دستی که می جوید

دلی ناسازگار و صبری بی تاب

تاب بیاور ای بازمانده روشنی

تاب بیاور

طاقت ناممکن را تو ممکن باش..

89/07/17

 


پاسخ

  1. تنها بازمانده بودن چه سخت می شود…

  2. صبر…صبر..صبر..
    سبز شديم برادر!


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌واره‌ی وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

دسته‌ها

  • بدون دسته
دنبال‌کردن

هر نوشته‌ی تازه‌ای را در نامه‌دان خود دریافت نمایید.